Het gaat lekker hier. Inmiddels wel helemaal bekomen van de bevalling. Nu ging dat al redelijk goed, maar, gewoon. Voel me weer lekker. Alleen een beetje moe, omdat onze Eskil nogal de neiging heeft om hele dagen te slapen maar ter compensatie halve nachten te spoken. En het is best vervelend als zo’n mini om 3 uur ‘s nachts begint te huilen en niet meer stopt!

Vooral de laatste twee nachten was het weer ruk, maar ik denk dat hij een beetje last heeft van zijn sprongetje. Er is er een met zes weken maar die moet je tellen vanaf de uitgerekende datum en dat is rond deze tijd. Hij is in elk geval nu ook overdag heel erg wakker en alert, veel meer dan de afgelopen weken. Hij kijkt echt naar de mobiel boven zijn hoofd (vorige week bijvoorbeeld had hij een stuk minder interesse) en kijkt je ook meer aan.

Verder ligt ie dus gewoon hele dagen te pitten, behalve vandaag. Maar de afgelopen weken wel. Even huilen, hop eten, en weer slapen. Ideaal op zich Hij ligt wel heel graag bij je te slapen dus het is niet zo dat ik nou hele dagen mijn handen vrij heb om lekker dingen te doen. Soms probeer ik heb vier keer terug in zijn mandje te leggen en gaat ie bij de eerste drie pogingen huilen.

Gelukkig kan ik wel als ik wil lekker met hem uitslapen, gisteren waren we pas om 1 uur beneden, vanochtend ook bij elven geloof ik. Maar goed ook anders was ik echt een lijk… Zat met kerst bij de oude mensen ook al bijna te slapen aan tafel, had het even helemaal gehad zeg maar. Zelfs een biertje smaakte me niet ‘s avonds en dat zegt veel.

Leentje is ook lekker bezig om een grote meid te worden. Even de leuke dingen opschrijven van van de week:

Ze wilde per se mijn lenzendoosje, die moest ‘opuh’. Dus ik hem opengedaan, mijn lenzen had ik toch al in. Gaat ze met die wijsvingertjes in dat doosje staan poeren en daarna in d’r oogje. Daarna het andere vakje en het andere oogje… Zo slim!

Ze kan eitjes bakken. Eitje breken, schilletje eraf, peper erbij, zout erbij, kaas naar smaak en in het pannetje. En daarna zelf ‘nijen’ natuurlijk.

Martijn trok gisteren haar schoen uit, mocht niet! Schoen moest weer ‘aan’. Hop, schoen weer aan. Om hem vervolgens zelf weer uit te trekken en samen met het andere schoentje in de kast te zetten.

Verder snapt ze veel te goed hoe make up werkt, ze had pasgeleden mooi ogenschaduw op gedaan, op d’r oogjes en lippenstift op d’r mondje. En op het mondje van haar knuffelkat. En op zijn staart…

Ze is ook heel lief tegen haar broertje. Vanochtend toen ze naar het kdv ging kreeg ie een dikke vette kus op zijn kopje. Dat krijgt ie sowieso best vaak van haar, alleen niet als hij bij mij zit en zij eigenlijk met mama wil spelen. Dan gaat ze zijn wiegje aanwijzen en roept ze ‘in, baby’. Slimmerd.

Verder heb ik weinig te melden… Eskil huilt. Zal wel weer honger hebben. Of aandacht tekort… Nou ja, dan moeten we hem maar even van aandacht en een tiet gaan voorzien

Het gaat steeds lekkerder hier! Eskil slaapt, sinds zijn nachtbraakavonturen van vorige week, weer een stuk beter. Hij heeft nog wel een keer tot 2 uur, en een keer vanaf 6 uur liggen huilen, maar meestal is het nu even huilen, drinken, slapen, drinken, slaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaapen. En dan word ik wakker met twee e-nor-me tieten… Leuk, borstvoeding

Hij begint nu wat meer rond te kijken, je te volgen met zijn ogen en iets ‘alerter’  te zijn op zijn omgeving. Alhoewel, dat is natuurlijk relatief, want al met al is het nog steeds een suffe baby. Hij slaapt overdag heel veel, zodra hij wakker is begint ie te mopperen en wil hij eten. En dan slaapt ie weer.

Lena is wel heel lief tegen hem, vandaag zat ik met Eskil op de stoel bij de computer om hem eten te geven en Lena wilde ook op schoot. Dus ik met die stoel naar haar kleine stoeltje gereden zodat ze daar op kon staan en zo bij mij op schoot kon klimmen. Dus ze klom op schoot, kijkt mij heel blij aan, gaat Eskil over z’n hoofdje zitten aaien en geeft hem een kusje.

Vandaag gingen we boodschappen doen, toen kreeg ie ook al geregeld, uit het niets, een dikke zoen van ‘r. Zo lief! Doet ze bij ons niet zo vaak, blijkbaar vindt ze hem toch ook klein en lief. En helemaal niet ‘een indringer’  ofzo, heb eigenlijk nog geen moment gemerkt dat ze jaloers is.

Gisteren was ze ook zo grappig. Ze zag pakjes liggen die ik nog op de post moest doen. Dus zei ‘post, post’ roepen. Ze pakt de pakjes, pakt mijn hand en loopt naar de voordeur, en gaat daar de pakjes door de brievenbus staan te duwen. Gevolg was dat mijn pakjes toen buiten op de stoep lagen maar ik vond het wel superknap van haar dat ze dit blijkbaar gewoon begreep! Knap kind!

Voel me sinds een paar dagen wel moe, maar heb wel het gevoel een heel eind bekomen te zijn van de bevalling. Nu had ik dat idee al zodra de hechtingen erin zaten en ik gedouched had, maar achteraf merk je wel dat je wat minder geweldig functioneert zo net na een bevalling… Ben lang erg stijf geweest en merk ook dat mijn bekkenbodemspieren een behoorlijke optater hadden gehad. Gelukkig geen nare klachten aan overgehouden, maar het ‘zware’ gevoel is nu weg. En dat is wel zo lekker.

Las vandaag dat je buik langer slap blijft als je straie hebt gehad, omdat dan je onderhuids bindweefsel is gescheurd. Zou best kunnen, had het idee dat het de vorige keer sneller ging. Maar goed. Ben nog steeds slanker dan het overgrote deel van de bevolking en na 2 kinderen in amper 3 jaar is het ook niet gek dat het iets langer duurt. En damn, ik heb twee ongelofelijk knappe, mooie, gezonde kinderen op de wereld mogen zetten zonder er zelf iets aan over te houden. Lindje = een gelukkig & gezegend mens

Zo lief… Als je Eskil, als hij honger heeft, voor je gezicht houdt, probeert ie op je neus of je lip ‘aan te happen’. <333 Lekkere flapdrol. Hij heeft trouwens een vestje in maat 62, dat past ie gewoon al. En het is van de hema, dat doorgaans toch behoorlijk groot uitvalt. Damn, zou ie echt al zo groot zijn? Ze meten babietjes niet meer als ze net geboren zijn en de kraamhulp en de cb mevrouw die hier waren doen het ook niet, maar dat zou wel rap zijn. En dat zou betekenen dat ie straks zijn AC/DC shirt al aan kan. Lijkt me zo ruig om hem dat aan te kunnen trekken!

Oh ja, hij was afgelopen maandag, dus na 15 dagen, 4900 gram. Dat is 510 gram meer dan bij zijn geboorte en 800 gram meer dan toen hij op zijn lichtst was. Damn, dikzak!

Het is trouwens een ongelofelijk verschil tussen hem en Lena, toen ze zo oud was. Lena was echt veel alerter, kon haar hoofd rechtop houden, huilde minder ‘hulpeloos’. Die wilde overal bij zijn, rechtop zitten en als ze het er niet mee eens was, ging ze mopperen. Eskil kan zo ongelofelijk zielig huilen omdat ie zijn tiet niet op tijd krijgt ofzo, hihi. Mama’s kindje is het. Lena vond d’r papa meteen net zo lief als mij, maar Eskil heeft toch wel een beetje een voorkeur. Komt misschien ook omdat ie altijd van mij te eten krijgt…

Och ze zijn allebei even lief, even mooi, even schattig en uniek…. <3

Gisterenavond hebben we goed opgelet dat we Eskil niet te lang bij ons lieten liggen, in de ‘herrie’ van de tv. Hij heeft even bij Martijn gelegen, beetje gekroeld en daarna legden we hem weer in de kinderwagenbak, achter de bank. En het heeft geholpen! Hij heeft de hele nacht geslapen. Dat wil zeggen, de nacht doorgebracht zonder te huilen, want de hele nacht slapen zit er nog effe niet in natuurlijk

Alleen vanochtend, om kwart over zes toen begon ie te huilen. ‘Ze’ zeggen dat je hem dan meteen moet troosten en eten geven en alles, voor ie overstuur wordt. Nou, ik heb alles gedaan (rechtop gezeten met hem, tegen hem gepraat, aangelegd, noem maar op) en toch was ie helemaal uit zijn paaseitje.

Ben maar naar beneden gegaan zodat Martijn & Lena lekker konden blijven pitten, hoorde Lena ook al bleren namelijk. Heb de gare draagdoek die in het kraampakket zat tevoorschijn getoverd en heb een stukje met Eskil erin gelopen. Ging best lekker, volgens mij  vond ie het fijn want na 2 minuten lag ie al heerlijk met zijn oogjes dicht. Cute! Volgens mij is het een minimonkey draagdoek, schijnt een of ander merk te zijn. Heb op internet een goede gebruiksaanwijzing gevonden en ga vandaag nog een beetje ‘oefenen’ met die doek. Het is wel ideaal als ie daarin wil, lekker makkelijk! Kan ik fijn alles in huis doen en hem toch gezellig bij me hebben.

Hij ligt nu in zijn wipstoel een beetje wakker te wezen, maar niet te huilen dus dat is mooi….

Ga nog maar even een bakje koffie zetten, wat moet je anders op dit achterlijk vroege uur….

Dat was wel lang geleden! Pas om half vijf vannacht raakte mijn hoofd mijn kussen.

We gingen om 12 uur naar bed. Eskiltje mee, tanden poetsen, lekker pitten. Nee… fout! Eskiltje heel hard huilen. Mama Eskiltje aanleggen, Eskiltje kroelen, Eskiltje weer neerleggen, Eskiltje aaien, Eskiltje aan pink laten zuigen… Het had allemaal geen zin. Eskiltje bleef huilen. Dan weer wat harder, dan weer wat zachter maar stil is hij eigenlijk geen moment geweest.

Om kwart over vier had ik het zo gehad (ik heb zelf een keer ‘gvd, hou nou je muil een keer’ geroepen tegen hem) dat ik maar met mijn slaperige hoofd een trui en een broek heb gepakt om met hem beneden te gaan zitten zodat Martijn nog een beetje kon slapen, Lena wordt ook ergens tussen zeven en half negen wakker natuurlijk. Ennn eindelijk, na vier en half uur krijsende baby terreur was ie stil. Heerlijk! De stilte was oorverdovend Om een uurtje of half zes sloeg ie nog een keer aan, maar even de tiet erin en hij was weer stil. Uiteindelijk was het half tien eer ie weer wakker werd. Nog een keer eten gegeven waardoor meneertje weer verder sliep. Uiteindelijk hebben we hem om 11 uur maar wakker gemaakt voor zijn badje en eten.

Vandaag heeft hij de hele dag heerlijk liggen maffen. Soms even wakker voor een voeding, even boeren, nog heel even gezellig knuffelen en hij slaapt weer.

Volgens die papa en die mama was ie behoorlijk gegroeid. Ze hebben hem een weekje niet gezien dus die zien dat beter dan ik natuurlijk! Ik vind hem nog steeds schattig en klein. Zijn oogjes kunnen nu echt ergens naar kijken, in plaats van steeds ergens onderin zijn oogkassen te hangen. Hij kijkt je dan echt recht aan, mooi is dat. Ook heeft ie de hele tijd van die blije lachjes. Okee, het zijn nog geen echte lachjes, maar schattig is het wel.

Het is echt zo’n verschil met Lena! Die mocht ik echt niet liggend vasthouden, ook niet toen ze nog maar een paar dagen was. Wilde alleen tegen je aan liggen, hoofd recht omhoog. Eskil ligt heerlijk met zijn hoofd op je arm een beetje te liggen. Als ie tegen je aanligt, kan hij zijn hoofd een beetje omhoog houden maar als je hem gewoon vast hebt, lijkt zijn nekje nog steeds wel van elastiek. Leentje was gewoon heel snel daarmee denk ik.

Gelukkig heb ik omdat Eskil zo veel sliep lekker met Leentje kunnen spelen toen Martijn aan het knutselen was (wc moet nog getegeld). Ze zag d’r loopauto en loopfietsje staan in de schuur en die moesten
natuurlijk mee toen. Mama moest op de Winny de Poeh-loopauto. Geen gezicht natuurlijk maar ze ging helemaal uit d’r dak. Kreeg meteen kusjes enzo, heel lief! Verder hebben we Pingu gekeken (Koe ) en heeft ze ‘geholpen’ met eten maken. En ze moest ook met de ‘auto’. Ik vragen wat de auto dan was, en zij maar wijzen naar boven, naar de treintjes. Dus ik al uitleggen dat het een trein heet en geen auto (van die houten spoorrails met wagonnetjes), keren we die bak om, blijken er ook allemaal houten autootjes in te zitten. Echt best wel slim

ook zijn we nog lekker even wezen wandelen buiten, gewoon even een blokje om. Wel lekker, weer in de frisse lucht! Als het nog eens een beetje net weer wordt heb ik ook superveel zin om lekker met Eskil te gaan wandelen in de kinderwagen. Ben benieuwd of het lukt om hem, mezelf en Lena aan te kleden en buiten te komen. (vond het met alleen Lena soms al lastig om de deur uit te komen). Zal je zien, zitten ze net helemaal in winter-verpakking, schijt er weer eentje zijn luier vol. (Nou ja, alleen Lena of Eskil, ik natuurlijk niet, duh)

Echt raar, morgen is Eskil alweer twee weken. Zou willen dat ik een paar momenten kon bewaren en dat niet alles voorbij ging. Straks is ie ook zo’n grote vent, net als Lena nu al een hele grote meid is. Nooit meer die hele zachte pasgeboren haartjes en zachte wangetjes, die mini huiltjes en die schattige grijp-reflex om je vinger en hopeloze arm-gebaren… Nou ja, de komende maanden nog wel maar het verdwijnt gewoon zo supersnel. Kan alleen maar heel veel foto’s en filmpjes maken en er heel erg van genieten. En bedenken dat we nog een zolder hebben Nee, het is genoeg zo, maar toch.

Maandag komt de mevrouw van het consultatiebureau. Zal wel een afspraak worden gemaakt om hem te wegen. Ik ben erg benieuwd. Misschien ga ik van de week wel even langs bij het weeg uurtje, aan de andere kant… Aan zijn kop te zien groeit ie hard genoeg, hihi.

Morgen komen Martijn zijn ma en die slungel op kraamvisite. En ‘s avonds hebben we een etentje van werk. Wil wel even gaan, maar aan de andere kant ben ik bang dat het zo druk is voor Eskil. Met Lena gingen we ook pas na een dikke maand een keer op visite en die was volgens mij veel minder gevoelig voor ‘prikkels’ van buitenaf…

Anyway, dat dus Ga even het vuurtje onder mijn soepje uitzetten. En mijn bier opdrinken. Aaah bier, dat is echt lekker!

Gisteren om 12 uur gaan slapen en ventje sliep lekker met ons mee. Midden in de nacht is hij nog wel een paar keer huilend wakker geworden, weer geen idee wat er nu met hem aan de hand was. In elk geval doet ie keihard huilen, terwijl hij niet wil eten en ook geen vieze luier heeft. Gelukkig heeft ie al met al redelijk geslapen en kwam hij niet echt vaak voor eten. Hij werd pas wakker van de wekker.

We hebben weer schandalig lang uitgeslapen, tot 12 uur vanmiddag. Lekker relaxed. Slapen, soms even een tiet erin hangen en weer verder slapen. Heb zelf nog wel iets actiefs gedaan… Bedden afgehaald, wasje gedaan, gedouched, vaatwasser uitgeruimd en gekookt.

Heb hem lekker in de wipstoel gelegd, en dat vindt echt geweldig, hij ligt nu al vanaf een uurtje of vier heerlijk te pitten. Om zes uur werd ie even wakker om te eten, maar verder ligt ie dus gewoon lekker een babietje te wezen zoals het hoort. Eten, slapen, poepen, eten, slapen, poepen enz…

Borstvoeding gaat echt super, alleen moet er nog even een ritme in komen. Soms komt ie om de twee uur en een dag later laat ie er makkelijk vier uur tussen zitten. Op zich niet erg maar dan opeens begint de hele zooi te lekken en moet ik als een gek gaan kolven. Maar het is wel superrelaxed in vergelijking met kolven, dat in flesjes doen, kolf en fles schoonmaken… Dat was bijna een dagtaak. Kan wel blijven eten nu, val er namelijk nogal van af… Was vanochtend 56.5 kilo. Heb het vanochtend een beetje aangevuld met een halve kilo kruidnoten

Ga hem zo maar eens wakker maken om te eten… Anders knal ik uit elkaar.

Hier trouwens mijn buik, een week na de bevalling

Ben er best trots op zo een week na tweede kind… Papa met zijn schatje… Een hele berg kindjes op de bank, gezellig!Eskil bij zijn omaoma, Gelukkig was ie vrolijker dan Leentje toen ie de eerste keer bij hem zat. Hij heeft eigenlijk de hele tijd liggen pitten. Omaoma was wel weer in haar nopjes met het achterkleinkind. Leentje die lekker Pingu filmpjes kijkt op de laptop…

Gisteren heel veel eten gegeven aan het kleine ventje… Vannacht heeft ie tot half drie gehuild en aan de tiet gehangen, om daarna pas weer wakker te worden van de wekker om half 8! Raar! Had echt twee enorme tieten, au au au! We hebben uitgeslapen, niet normaal.

Soms werd ie wakker voor een voeding en meteen daarna sliepen we weer. Uiteindelijk waren we om kwart over twee beneden (okee, toen had ik inmiddels wel gedouched en een beetje opgeruimd boven). Nu ligt ie ook al weer de hele tijd te slapen, alleen tijdens etenstijd had hij ook honger dus toen heeft ie nog fijn eten gehad. Moet hem of wakker gaan maken nu, of gaan kolven, want ik zit weer op DD inmiddels.

Hij is zo schattig, onze Eskil. Damn, wat een geweldig lief mooi ventje is het… Er valt alleen weinig te melden omdat ie gewoon de hele dag ligt te pitten. Wat een verschil met zijn wakkere zusje!

Maandagochtend zijn we thuisgekomen met zijn drietjes. Martijn had Lena, na uitgeslapen te hebben, naar het kdv gebracht. Had ze weer een beetje een gewone dag na een weekend waarin ze eerst naar de vk mee moest, toen tot laat naar het zh, toen naar opa en oma, toen logeren, toen naar opaopa en omaoma en toen weer naar het ziekenhuis, waar d’r moeder op een bed lag met een of ander klein wurm. Die ook nog eens erg hard krijste

In het ziekenhuis wilden ze Eskil eerst wassen, maar dat wilde ik niet. Vond het leuker als Martijn bij zijn eerste badje zou zijn. Later kwam de kraamhulp en samen met haar hebben we hem in bad gedaan. Ze ging ook meteen wassen en strijken en opruimen voor ons. Handig! Hij was meteen heel rustig thuis, huilen doet hij bijna niet.

De tweede nacht heeft hij wel heel hard gehuild. Dus van maandag op dinsdag. We hadden geen idee wat er was. Beetje aangemodderd met 10.000 keer aanleggen, kolven en spuitjes met poedermelkpoeder. Hij is nogal lekker groot en heeft dus ook veeel hongerrrr! Dinsdag en woensdag is Lena ook weer naar het kdv geweest en hebben wij fijn de hele dag met zijn drietjes een beetje gehangen, met Eskil gezeten en gerelaxed. Maar van dinsdag op woensdag begon ‘s nachts de stuwing en toen ik Eskil aanlegde hoorde ik hem eindelijk ook slokjes nemen, teken dat het goed op gang begon te komen.

Het aanleggen doet gelukkig geen pijn. Tenminste, het is even twee tellen tanden bijten maar daarna is het echt pijnloos. Een heel verschil met Leentje, daarvan had ik na twee keer aanleggen al bloedblaren! Vanaf woensdag krijgt ie dan ook alleen nog maar borstvoeding. ‘t Is wel lastig dat het zo licht te verteren is, hij slaapt overdag soms vier uur, maar ‘s nachts maximaal drie uurtjes en daarna wil ie eten, eten eten eten… Maar het is voor een goed doel! Was hij woensdag nog 4100 gram en dus 290 gram afgevallen, inmiddels is ie weer een halve kilo aangekomen. Ik daarentegen ben drie kilo afgevallen, terwijl ik toch echt behoorlijk goed eet. Nou ja, op een gegeven moment zal het wel stoppen neem ik aan. Het is echt super om niet te hoeven kolven en gewoon je eigen kind te eten te kunnen geven.

Ik weet nu wel dat het de eerste keer echt totaal niet aan mij gelegen heeft dat het niet lukte. Ook niet aan Lena, meer aan de totaal belabberde begeleiding in het ziekenhuis en het kleine trauma dat Lena had van de bevalling. Had nu nog meer het idee dat ik wel zou kijken hoe het zou gaan met borstvoeding. Zou het gewoon proberen en lukte het niet, dan lukt het niet. Was wel bereid er moeite voor te doen maar dat gedoe van de vorige keer… nee. Maar het gaat echt boven verwachting super. Wow. Eerst een prachtige supersnelle bevalling en nu gewoon borstvoeding helemaal gelukt. Nou ja, tot heden dan…

Donderdag was Lena voor het eerst ook thuis. We hebben wel veel met haar gespeeld en gedaan en Martijn is ‘s middags lekker boodschappen met haar wezen doen. Dat vond ze wel heel leuk, even eruit samen met haar papa. Vrijdag moest Martijn nog werken in Velsen maar hij was wel lekker vroeg thuis. ‘s Ochtends was ik dus even alleen met Lena en Eskil maar allebei hebben ze geslapen tot de kraamhulp op de stoep stond. Heerlijk, was al bang dat ze allebei vanaf half 7 aan het bleren zouden zijn…

Gisteren hebben we Sinterklaas gevierd met de oude mensen en Arjan en Angelika. Was gezellig en Lena vond de kadootjes erg stoer. Ze ging ze eerst door heel de kamer heen leggen en aan iedereen geven, totaal niet kijkend naar de namen die erop stonden… En natuurlijk was ze helemaal door het dolle heen omdat Arjan en Angelika er waren. Ook Alma en TW kwamen nog even langs om naar Eskil te kijken. Erg leuk

Vandaag is er ook nog kraamvisite geweest, haha fout woord kraamvisite. Andre en Annemiek, oma en Peter en Wil kwamen langs en Eskil heeft een mooie Nijntje mobiel gehad. Lena heeft ook nog kadootjes gekregen, echt superlief dat ze niet vergeten werd. Maar ze heeft het allemaal nog niet zo door, die kadootjes. Maar toch. Lief.

Gisteren was er ook nog een verloskundige. Geen eentje die ik al eerder had gezien, blijkbaar een invalster. Die begon ook meteen weer te eikelen dat Eskil zo groot is. Hij is niet groot! Hij heeft gewoon een lekker gewicht en die mutsen kunnen niet schatten (hij was toch zo gemiddeld… pfff). Heb ook gezegd dat ik niet leuk vond dat iedereen die iets medisch doet alleen maar groot vindt. Het is gewoon mijn lieve knappe kleine baby. En naast Lena is ie sowieso ieniemini. Verder zat te maar te zagen dat het allemaal zo gek was dat ik niet overdag in mijn nest wilde gaan liggen of onderuit wilde op de bank. Nee, ben niet ziek en ik voel me pico dus ik ga niet slapen! Echt hoor…

Morgen, als het goed is is Leen weer beter, heb ik lekker de hele dag met hem alleen. Hoef helemaal niets te doen, behalve soms wat te eten, Eskil aan de tiet te hangen en te genieten van de tijd met hem. Daar rust ik toch ook van uit.

Was wel zielig trouwens, Lena was gisteren al verkouden en vandaag was ze  helemaal uit haar doen. Maar ze heeft twee keer lang op bed gelegen en tegen de avond was ze weer helemaal de oude. Ze heeft tot kwart voor tien filmpjes zitten kijken met ons van ‘Koe’ (Pingu = koe, handig) en getekend en ze was supergezellig. Dus als het goed is is ze nu weer beter, behalve misschien nog een beetje snotterig maar dat mogen ze dan op het kdv opruimen.

Vanmiddag zijn dan eindelijk ook de geboortekaartjes gepost. Leuk, krijgen we binnenkort heel veel leuke kaartjes terug

Nou, volgens mij was dit zo’n beetje de eerste dag in een notendop. Wel een grote notendop, maar toch… Vast leuk om later weer eens terug te lezen.

Op woensdag 25 november moest ikweer op controle komen bij de vk. Ik was inmiddels 40 weken en 6 dagenzwanger en had er eigenlijk op gehoopt dat ons ventje er zou zijn.Alles was volgens haar nog in orde en er werd een afspraak gemaakt voor30 november, voor een CTG en een echo, en voor het maken voor eenafspraak om in te leiden.

Ik had wel aangegeven wat minder beweging te voelen dan voorheen. In deloop van die woensdag voelde ik nog steeds niet echt verbetering en naeen halve slapeloze nacht hebben we donderdag de verloskundige gebeld.Omdat ik hem nog wel geregeld voelde, alleen wel minder heftig, maaktenwe een afspraak voor vrijdagavond bij haar. Ze keek, ons ventje zat noggoed in het vruchtwater en ook het hartje klopte zoals het hoorde. Voorde zekerheid werden we nog doorgestuurd naar het ziekenhuis voor eenCTG.

Ik heb een klein uurtje aan de CTG gelegen en ik bleek al wel zachteweeen te hebben. Ik kon naar huis en de verloskundige zei dat hetgezien de weeenactiviteit ook wel eens die nacht spontaan zou kunnenbeginnen. Wel moesten we voor de zekerheid zaterdag om half 11 nog eenkeertje langskomen voor weer een hartfilmpje.

Zaterdag bleek ik wel sterkere weeen te hebben, die ik eigenlijknauwelijks voelde. Kreeg wel een strak gevoel in mijn buik zo nu endan, maar aangezien ik al twee weken lang heel veel harde buiken hadviel het me niet echt op. De vk stond er wat vreemd van te kijken,volgens haar waren ze heftig genoeg om te voelen.

Ze ging overleggen met de gyn en ik mocht kiezen. Of nog langerwachten, of de ochtend erna om half 8 melden en zouden ze de bevallinggaan opwekken. Omdat ik het wachten meer dan zat was, koos ik voor hetlaatste. Daarna zijn we naar mijn ouders gegaan, die hadden Lenainmiddels opgehaald. We zijn nog even boodschappen wezen doen en blevendaar eten, lekker makkelijk. Om 10 ’s avonds waren we thuis samen. Almet al een aparte gewaarwording, weten dat je (met een beetje geluk)over een uurtje of 24 bevallen bent. Gelukkig heb ik nog wel redelijkkunnen slapen.       

Deochtend erna waren we bij half 8 in het ziekenhuis. We moesten naar eenklein kamertje waar ze gel inbrachten om de baarmoedermond wat te latenrijpen. Ik ging weeeeer aan de CTG en had wel duidelijk weeen, die ikwederom nauwelijks opmerkte. Na een uurtje kon ik er weer af en toenbegon het lange wachten. Om 1 uur zou de vk weer komen kijken. We zijneen keer of 10 naar beneden gelopen, hebben alle foute tijdschriftengelezen die er lagen en eindelijk was het dan 1 uur. Weer aan de CTG.De vk twijfelde, ze kon gel bijgeven en daardoor kon de boelovergestimuleerd raken, ze kon afwachten en de weeen zouden kunnenverdwijnen (ze werden nl. ook niet heviger). Weer overleg met de gyn,ze besloot als ik het goed vond, mijn vliezen te breken. Ik vond hetprima.

Om2 uur werden mijn vliezen gebroken. Eskil bleek in het vruchtwatergepoept te hebben dus zo lekker zat ie misschien ook niet meer in mijnbuik. Meteen na het breken van de vliezen kreeg ik een verschrikkelijkewee. Ik was even helemaal weg door de kracht ervan. Hierna kwamen dieverschrikkelijke weeen heel snel achter elkaar. Kon nog net, al hangendaan mijn man de douche in lopen, maar onder het hete water werden zeecht niet minder. De vk wilde wel even aankijken hoe het zou gaan maarik wist wel dat ik dit geen uren vol kon houden. Ik heb een paar keerflink gegild (volgens mijn man viel het mee, maar toch) van de pijn enna drie kwartier wilde de vk weer de ontsluiting checken. Dat gingamper, want op bed liggen deed me echt verschrikkelijk zeer, konhelemaal niet op mijn rug liggen! Uiteindelijk is het toch gelukt en zekeek me verrast aan: 10 cm ontsluiting! Hm, dat verklaarde wel waaromhet nogal pijn deed.

Precieseen uur na het breken van de vliezen kon ik gaan persen. Maar dat deedzo’n zeer, ik durfde het niet! Maar na wat aanmoediging van de vk en vk2 lukte het. Kin op de borst, grote hap lucht en duwen. Ja. AUAUAU!Elke keer had ik het gevoel weer door een soort ‘muur’ van pijn temoeten gaan, voor het lukte. Al met al nog redelijk snel zei ze ‘Ik ziezijn haartjes al’ en dat gaf me wel moed. Maar nu het laatste stukjenog. Heb nog drie keer geperst en twee keer heel hard gegild (mochtniet maar ik kon niet anders) en toen stond zijn hoofdje. Dit deedvreemd genoeg niet echt zeer. Nog een keer persen en daar was ie!

Innog geen uur en veertig minuten was ie geboren! Wat een verschil met devorige bevalling. Het is een behoorlijke vent, hij woog 4390 gram. Endat terwijl hij door drie vk’s echt gewoon ‘gemiddeld’ werd gevonden.Hij deed het meteen super, apgarscore was meteen 9. Hij mocht meteenlekker bij me liggen en heeft meteen een half uur aan de tiet gehangen.Hele geruststelling om te weten dat hij daar geen moeite mee had, integenstelling tot zijn zusje. Ik was een beetje gescheurd op het oudelitteken van de knip maar dit had ik niet gevoeld, ook het hechten daarvoelde ik niets van. De hechtingen die ik nu heb daar heb ik gelukkigook helemaal geen last van.

Hiernaben ik lekker gaan douchen, dat ging prima. Daarna werden we naar dezaal gebracht waar wij de enigen waren. We moesten omdat hij in hetvruchtwater gepoept had nog wel een nachtje blijven maar dat vond ikniet erg.

Almet al een ongelofelijk pijnlijke maar supersnelle bevalling! De pijnwas gelukkig meteen weg toen Eskil geboren was, dus eigenlijk was hetgewoon een superbevalling. We zijn superblij met hem en met dat hij hetzo goed doet!

Vanochtend om half 11 gemeld in het ziekenhuis en daar een uur aan de ctg gelegen. Wat was er te zien? Het dansje dat Pietje aan het doen was, weeen die ik niet voelde en vooral een stevig kloppend hartje van de mini. Volgens de gyn was het aan de hartslag te zien een kindje dat aan het proberen was zich naar buiten te vechten. Ja leuk, maar dan toch niet op de goede manier! In elk geval is het rustige gedrag weer helemaal omgeslagen, de hele dag voel ik hem gezellig dansen en springen.

Omdat ik dus wel weeen had, wilde de vk kijken of er al ontsluiting was. Dat was er nog niet of weinig, de boel was nog niet echt ‘los’. Ze ging overleggen met de gyn en ik mocht kiezen: nog langer wachten tot er spontaan iets op gang zou komen of morgen inleiden. Ik heb gekozen voor het laatste omdat ik nog langer wachten niet zie zitten. Dus, morgen gaan ze dan nou ja, inleiden. Hoe precies weet ik nog niet. Wel fijn, zowel de vk als de gyn informeerden nog naar mijn mensen ten aanzien van de ruggenprik. Wel geruststellend, de vk zei dat het bij hen geen probleem is. Mooi. Nou had ik dat al begrepen, maar nog een keer horen is wel geruststellend natuurlijk.

We hebben de verloskamers gezien, althans eentje, en dat zag er best okee uit… Eigen bad en douche en wc enzo. Zelfs een cd speler… Lekker Rammstein aanzetten tijdens de weeen, ehm…

Leentje was vanochtend door Ar en Angelika opgehaald en naar Dordrecht gebracht. Ze heeft alvast haar sinterklaaskadootje gehad en de halve ochtend lekker met opa en het duplo huis gespeeld. Daarna zijn we ook naar Dordrecht gegaan, zijn nog even boodschappen wezen doen. Zo lief, zei tegen Leen dat ze een ijsje kreeg. Binnen no time een stuiterend kind dat zelf d’r schoenen aan trok, oma d’r tas pakte, Martijns schoenen ging halen en klaar stond om te vertrekken. Ze is de hele dag zo gezellig geweest.

Vanavond is ze weer lekker gaan slapen en toen zijn wij ook vertrokken. Hopelijk kan ze morgen weer lekker thuis slapen, maar ik weet nog niet precies hoe het zal gaan lopen natuurlijk. Ik weet niet of ik morgen rond deze tijd weer thuis ben. Misschien moeten we ook wel weer blijven een nachtje.

Mijn ma heeft mijn haar nog even bijgeknipt, heb net lekker gedouched en kleren uitgezocht voor morgen (hierna nooit meer zwangerschapskleding, jeeeeeeej!). Even opletten dat ik niet per ongeluk mijn ogen vol smeer uit gewoonte met allerlei zwarte zooi anders zie ik er aan het einde uit als een spook natuurlijk. Damn, waar maak je je druk om.

Vind het wel eng, dat inleiden. Je leest toch vaak dat een ingeleide bevalling langer duurt en pijnlijker is dan eentje die uit zichzelf op gang komt. Alhoewel, langer dan de vorige keer zal het niet duren en of het nu echt pijnlijker zal zijn? Voorlopig voel ik weinig van die weeen… De vorige keer deden we weeen door de ruggenprik heen ook nog echt zeer, toen ze werden opgewekt met de wee opwekkers. Nou ja, ruggenprik is in de buurt als het goed is… Zou ik kunnen slapen? Moet het wel proberen maar ik slaap al twee nachten echt slecht. En nu met zo’n dag voor de boeg ben ik echt bang dat ik geen oog dicht doe, hihi. Nou, ik ga nog even bij mijn liefje zitten en dan proberen toch maar een beetje te pitten. Moet morgen om half 8 in het ziekenhuis melden, dus denk dat om half zes opstaan wel een goed idee is. Kan ik relaxed nog een paar bakjes koffie drinken, douchen, checken of ik niets vergeten ben en dan op het gemakje naar het ziekenhuis.

Jeej morgen word ik weer mama, wordt Tijntje weer papa en wordt Lena een zusje. Wat een blije dag! En 29 novemver is best een coole geboortedatum!

Vandaag bij de vk geweest. Had Pietje de hele dag amper gevoeld.

Ze maakte een echo en heeft even naar het hartje geluisterd. Was allemaal in orde, maar voor de zekerheid stuurde ze me door naar het ZH voor een CTG (hartfilmpje). Is in principe standaard om te doen. Dus, wij met Leentje naar het zh, we hoefden niet lang te wachten en ik heb uiteindelijk een uur aan de CTG gelegen. Alles was helemaal in orde, het zag er prima uit. En Pietje ging ook lekker liggen feesten toen ik daar lag.

Volgens de vk had ik al wel ‘weetjes’. Keej mooi, hopelijk doen ze iets in de zin van ontsluiting. Ik voel ze niet dus dat is mooi. Ze dacht dat ik wellicht vannacht wel zou bevallen. Nou, we gaan het zien he… Zo niet, dan moesten we ons morgen weer melden bij het ziekenhuis voor weer een CTG en een echo om het vruchtwater te checken.

Pietje is nu weer helemaal lekker bezig… Zit gewoon te bewegen zoals altijd. Hij moet me niet meer zo laten schrikken, figuur.

Leentje was wel heel lief vandaag. De hele dag is ze gewoon zo gezellig geweest. Helpen met handdoeken in de la leggen, met poetsen, lekker op schoot zitten tijdens koffie drinken ipv aan je hand trekken en ‘mee, mee’ roepen… Zat ze in d’r bedje met d’r sokjes uit en d’r hand voor d’r mond… ‘Oh oh!’. Zo grappig En ze ging met mijn make up tas voor de oven zitten (die spiegelt, dus daar maak ik me wel eens op) en dan maar met alle potloodjes en lippenstiftjes op d’r hoofje zitten. (Martijn heeft haar vanavond overigens geleerd hoe je een lippenstift openmaakt, en bedankt)

Awww krijg weer een keiharde buik nu. Moet verdorie een meter van het bureau gaan zitten anders zit ik klem met mijn buik. Dat zwanger zijn zou ik zo nog een maand kunnen volhouden, maar ‘s avonds die keiharde buiken, getvergetvergetver dat ben ik echt spuugzat!

Vandaag was mijn ma nog ff langs geweest, we hebben fijn gestofzuigd en ze heeft de ramen gezeemd boven en ik heb de was gedaan en opgeruimd en gestoft enzo. Het is nu weer helemaal fris en fruitig boven en beneden is het ook netjes. Waar Pietje nu nog op wacht… Geen idee. Mijn idee is ook dat ie morgenochtend, als we de kanten van het zh opgaan, maar eens gaat komen. Kan ik vannacht nog even lekker slapen en genieten van de laatste nacht ‘samen’… En zaterdag is een hele mooie dag om geboren te worden, vind ik. Of mijn pa moet weer gelijk krijgen dat ie zondag komt. Was met Lena namelijk ook…

Ik ga ook steeds meer typen als een halve gare idioot. Ik kan mijn aandacht maar moeilijk bij dingen houden en zin om te praten tegen mensen heb ik ook steeds minder. In elk geval tegen mensen die ik niet elke dag spreek. Zoals de buurvrouw. Joh, is ie er nog niet uit? WAT DENK JE ZELF? Dat ik die buik wilde houden als aandenken ofzo. Och, ze bedoelt het goed net als iedereen. Ook wel lief dat mensjes allemaal meeleven enzo. Maar voor je hersens is zwanger zijn al slecht en van overtijd lopen wordt het een soort pulp…

Anyway, ik ga even op de bank hangen….